Archief voor de categorie 'Menselijk Leven'

Homo’s en hosties: een interessante combinatie die wat verduidelijking behoeft

In Nederland is er veel ophef ontstaan rond de weigering van een Brabantse pastoor van Vlaamse komaf die aan een homoseksuele man die dit jaar de rol van Prins Carnaval vervult te weigeren de communie uit te reiken. De man in kwestie heeft dat aanvankelijk gerespecteerd, maar vervolgens is er in zijn omgeving is een hevige protestactie opgekomen. Mensen trekken nu in grotere getale naar zondagse vieringen, bij die pastoor en nu ook naar de kathedraal van het bisdom Den Bosch, om provocatief te communie te gaan, als homoseksueel of als pleitbezorger van de erkenning van de homoseksualiteit. In de landelijke media wordt het thema opgepikt. Men acht het ‘niet van deze tijd’ dat een homoseksueel te hostie die bij de communie aan de gelovigen wordt uitgereikt geweigerd wordt. Hier moeten we toch maar eens proberen wat duidelijkheid te scheppen. Dat doen we door eerst eens na te gaan waar we het nu precies over hebben. Dat is niet altijd voor iedere betrokkene even duidelijk, en de ervaring leert dat wanneer je verduidelijkt de puzzelstukjes van het probleem meestal vlot in elkaar vallen. Want er bestaan geen twee waarheden die met elkaar strijden. Er bestaan hoogstens paradoxen.

Verder lezen ‘Homo’s en hosties: een interessante combinatie die wat verduidelijking behoeft’

Bio-ethiek en de morele natuurwet

Paus Benedictus XVI heeft in een toespraak tot de Pauselijke Academie voor het Leven, 15 januari jl., opnieuw het belang van de natuurwet onderlijnd voor goede bio-ethische afwegingen omtrent het leven van de mens. De natuurwet, die een universele morele wet is, kan gelden als universeel fundamenteel principe en als bron voor het vaststellen van de rechten van iedere menselijke persoon. Zij stelt de mens in staat “een ethisch oordeel te vellen over wetenschappelijke verworvenheden die rechtstreeks te maken hebben met het menselijk leven”. Zij kan ons ervoor behoeden om te vervallen in willekeur, discrimintatie of het economisch belang van de sterkste.

Verder lezen ‘Bio-ethiek en de morele natuurwet’

Fundamentele vragen en de antwoorden van Mgr. Léonard

In een interview van september 2006 met Joël De Ceulaer, journalist bij het betere Vlaamse weekblad Knack, beantwoordt de nieuwe Belgische aartsbisschop Mgr. André-Mutien Léonard, voormalig professor in de filosofie, een aantal fundamentele vragen met betrekking tot de relatie tussen biologie en geloof. Een greep uit wat de oud-filosofieprofessor in Leuven en Louvin-le-Neuve zegt.

Verder lezen ‘Fundamentele vragen en de antwoorden van Mgr. Léonard’

Het centrale belang van de natuurwet

Paus Benedictus XVITijdens een toespraak aan de Universiteit van Latheranen op 12 februari 2007 is paus Benedictus XVI ingegaan op de centrale betekenis van de zogenaamde ‘natuurwet’ voor de ethiek. Dat zijn de regels en beginselen die voor alle mensen gelden, omdat ze voortvloeien uit het verstand, zoals dat bepalend is voor de menselijke natuur. Alle andere ethische principes vloeien hieruit voort.

Verder lezen ‘Het centrale belang van de natuurwet’

Het statuut van het embryo


menselijk embryo

Voor tal van medische proefnemingen worden menselijke embryo’s gebruikt en dus vernietigd. Jezuïet Alain Mattheeuws is bioloog, theoloog en docent aan het ‘Institut d’Etudes Théologiques’ in Brussel. Aansluitend bij het interview met K.U.Leuven-rector Mark Waer in Tertio nr. 501 legt hij uit waarom christenen daar een probleem voor de menselijke waardigheid in zien.

Verder lezen ‘Het statuut van het embryo’

Aids in Afrika: de feiten vernietigend voor de mythes


afrika

Het mysterie over de reden waarom Aids in Afrika zo vernietigend om zich heen grijpt is opgehelderd. En het is niet het gebrek aan condooms.

Het commentaar van Benedictus XVI over de Afrikaanse Aids-crisis – “deze gesel kan niet met het uitdelen van condooms uitgeschakeld worden. In tegendeel, het risico bestaat dat het probleem daardoor groter wordt.” – lokte internationaal een buitenproportionele reactie uit.

“Zet de paus af!” schreef een katholieke columnist in de Washington Post. Deze paus is “een ramp”, aldus een Vaticaanse functionaris in de London Telegraph. Deze boeketjes kwamen van zijn vrienden. Zijn vijanden reageerden agressief. “Schandelijk fout!” donderde de New York Times. “Er is geen bewijs dat het gebruik van condooms de epidemie verergert en er is een aanzienlijke hoeveelheid bewijzen dat condooms, ofschoon geen wondermiddel, in vele omstandigheden behulpzaam zijn.

Geen bewijs, he? Geen enkel? Zelfs geen ietsepietsie? Hebben de Gray Lady [New York Times, EM] en de duizenden andere politici en journalisten, die hun beschimpingen neer lieten dalen op de paus, niet een of andere Aids-expert hierover geraadpleegd? Blijkbaar niet. Als ze dat gedaan zouden hebben, dan zouden ze hebben ontdekt dat vele Afrikaanse Aids-beleidsmakers ernstige problemen hebben met een obsessie over condooms.
Een expert van Harvard University, dr. Edward C. Green, vertelde MercatorNet onomwonden: “De paus heeft feitelijk gelijk.” Green is geen lichtgewicht op het gebied van de Aids-research. Hij is de auteur van vijf boeken en meer dan 250 peer-reviewed artikelen – en, voegde hij toe, hij is een agnost, niet een katholiek.
De niet-genoeg-condooms-verklaring voor de wereldwijde HIV/Aids-epidemie wordt gevoed “niet door bewijs, maar door ideologie, stereotypes een onjuiste aannames”, aldus Green vorig jaar in het tijdschrift First Things. En mythes doden: “ze resulteren in inspanningen die op z’n best ineffectief zijn en op z’n hoogst schadelijk, terwijl de Aids-epidemie zich blijft verspreiden en een verwoestende tol eis aan mensenlevens (1).

Experts met twijfels

Edward C. Green is geen roepende in de woestijn. Vergelijkbare zienswijzen kunnen in ’s werelds toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften gelezen worden. In een artikel in bijvoorbeeld The Lancet, schrijft James Shelton, van het Amerikaanse Agency for International Delvelopment, dat condoomgebruik als oplossing voor de Aids-epidemie tot een van de tien schadelijke mythes over de strijd tegen Aids behoort. “Condooms hebben slechts een gering effect in gegeneraliseerde epidemieën,” aldus Shelton. (2)

Nog maart kort gelden, in 2004, concludeerde het tijdschrift Studies in Family Planning dat er “nog geen duidelijke voorbeelden naar voren zijn gekomen van een land dat een gegeneraliseerde epidemie heeft teruggedrongen door hoofdzakelijk het stimuleren van het condoomgebruik.” In werkelijkheid kan de prevalentie van HIV/Aids stijgen met het toenemen van het gebruik van condooms. Kameroen bijvoorbeeld, het land waarnaar de paus vloog toen hij zijn beruchte opmerking maakte. Tussen 1992 en 2001 steeg de verkoop van condooms van 6 miljoen naar 15 miljoen – de HIV-prevalentie verdrievoudigde van 3 naar 9 procent. (3)

De criticasters van Benedictus nemen blind aan, dat de oplossing wordt geboden door meer condooms, omdat Aids in Soweto vergelijkbaar is met Aids in San Francisco. En dat is niet het geval. In het Westen beperkt de Aids zich tot hoge-risico-groepen, zoals prostituees, homoseksuelen en intraveneuze druggebruikers. Uit onderzoek blijkt dat binnen deze groepen condooms tot op zekere hoogte effectief zijn. Maar in Afrika is sprake van een gegeneraliseerde, heteroseksuele epidemie die gewone mensen treft.

Al vele jaren proberen wetenschappers wanhopig te begrijpen, waarom Aids juist daar zo verwoestende gevolgen heeft. Afrika ten zuiden van de Sahara is het zwaarst getroffen gebied in de wereld. In 2007 telt het wereldwijd 67 procent van alle mensen die leven met HIV en 72 procent van de Aids-doden. (4) De oorzaak is nu kristalhelder. De reden is de wijdverspreide gewoonte van “meervoudige, gelijktijdige partnerschappen.”

Multipele partners

Wat betekent dit? In Afrika is het voor een individu niet ongebruikelijk om voor een langere tijd meer dan een partner te hebben. In het Westen zouden we hiervoor de term ‘maîtresse’ of ‘vriendje’ kunnen gebruiken. Relaties zoals deze zijn meer dan slechts vluchtige contacten; tot op zekere hoogte zijn ze gebaseerd op intimiteit, vertrouwen en vriendschap. Onder deze omstandigheden is het erg moeilijk een man te overtuigen consistent condooms te gebruiken. ‘Concurrency’, zoals de wetenschappers het noemen, is een dodelijk recept.

Dit is het onderwerp van een in 2007 gepubliceerd en veelgeprezen boek van de hand van de medisch-journaliste Helen Epstein, The Invisible Cure: Africa, the West, and the Fight Against AIDS (overigens werd het boek door de New York Times ontvangen met een positieve recensie). Al lange tijd schreef ze de Aids-epidemie toe aan commerciële seks, armoede, discriminatie van vrouwen en aan een laag condoomgebruik. Maar nadat ze opmerkte dat de HIV-besmetting toenam ondanks een hoger condoomgebruik, begreep ze dat ‘concurrency’ de sleutel is van het probleem. Ze beschreef deze multipele duurzame partnerschappen als de “supersnelweg voor infecties” met gelegenheidsseks als “oprit”.
“Alleen condooms zullen het virus niet stoppen, omdat de overdracht plaats vindt binnen duurzame relaties, waarbinnen condooms zelden worden gebruikt,” vertelde ze vorig jaar tijdens een interview. “Daarom is een collectieve verandering in seksuele normen, in het bijzonder de reductie van het aantal partners, cruciaal.” (5)
En het blijkt dat condooms erger kunnen zijn dan slechts ineffectief in een gegeneraliseerde epidemie. Edward Green zei MercatorNet dat ze “zelfs de HIV-infectie graad kunnen verergeren vanwege het fenomeen dat risicocompensatie wordt genoemd of ‘behavioral disinhibition’. Mensen nemen een groter seksueel risico omdat ze zich veiliger voelen dan eigenlijk wordt gerechtvaardigd door condoomgebruik.

Effectieve oplossingen

Als het strooien van condooms over Afrika de epidemie niet kan stoppen, wat helpt dan wel? Volgens een recent artikel in Science van wetenschappers van de Universiteit van Berkeley in Californië, de Harvard Universiteit in Boston, de Universiteit van Californië in San Francisco en de San Francisco Department of Public Health werken slechts twee interventies echt: besnijdenis bij de man en het terugbrengen van multiple partnerschappen. (6)
Besnijdenis bij de man reduceert significant het risico op HIV-infectie bij heteroseksuelen en wordt zelfs als “chirurgisch vaccin” aangeduid. Het kan een verklaring zijn voor het feit dat het HIV besmettingspercentage in West-Afrika relatief laag is. De VN stimuleert het met kracht in zuidelijk Afrika. Maar de uitdaging is enorm – ongeveer 2,5 miljoen besnijdenissen tot het jaar 2010. Ik wens hen veel succes!

De andere effectieve strategie, aldus deze deskundigen, is “partnerreductie,” dat – wat een verrassing! – opmerkelijk veel lijkt op hetgeen de paus zei. In Oeganda, daalde de HIV-prevalentie dramatisch na een intensieve “zero grazing” campagne in de jaren 90. Een recente daling van de HIV-besmetting in Kenia lijkt te kunnen worden toegeschreven aan partnerreductie en echtelijke trouw. Bovendien, ondanks scepticisme door westerlingen, is het mogelijk om seksueel gedrag te veranderen. Een campagne in Swaziland over het gevaar van het hebben van een “geheime liefde” resulteerde in daling van het aantal partners.

Als het standaard HIV-preventiearsenaal “totaal gefaald heeft in reductie van de HIV-transmissie,” zoals Edward C. Green en andere onderzoekers schrijven in het huidige nummer van Studies in Family Planning (7), hoeveel wordt er dan besteed aan behandelingen die wel werken? Erg weinig, zo beklagen zich de auteurs van een artikel in Science. De grootste hap van de 3,2 miljard dollar budget van UNAIDS gaat op aan interventies die “niet worden ondersteund door hard bewijs”. Slechts 20 procent wordt besteed aan de gegeneraliseerde epidemieën in onder andere Afrika, ofschoon zij tweederde van alle HIV-infecties voor hun rekening nemen. Slechts 5 procent wordt besteed aan besnijdenissen bij de man – en een verwaarloosbaar bedrag aan het veranderen van seksueel gedrag.

Een editorial in de Seattle Times bespotte paus Benedictus XVI te leven in een “ander universum”. (8) Maar het is niet de paus die daar zijn woonplaats heeft gekozen. Het zijn zijn criticasters. Zoals Green vorig jaar schreef, hebben “christelijke kerken – en zelfs de meeste geloofsgemeenschappen – een relatief voordeel bij het stimuleren van de noodzakelijke gedragsveranderingen, omdat deze gedragingen in overeenstemming zijn met hun morele, ethische en bijbelse leer. Wat de kerken sowieso al geneigd zijn om te doen, blijkt bij Aids-preventie het beste te werken. (9)

Referenties

(1) Edward C. Green and Allison Herling Ruark. “AIDS and the Churches: Getting the Story Right”. First Things. April 2008.
(2) James D. Shelton. “Ten myths and one truth about generalised HIV epidemics.” The Lancet. December 1, 2007. pp 1809-1811.
(3) Norman Hearts and Sanny Chen. “Condom promotion for AIDS prevention in the developing world: is it working?” Studies in Family Planning. March 2004. pp 39-47.
(4) “2008 Report on the global AIDS epidemic”. UNAIDS. July 2008.
(5) “AIDS Journalist Helen Epstein on The Invisible Cure”. Philanthropy Action. May 20, 2008.
(6) Malcolm Potts et al. “Reassessing HIV Prevention”. Science, May 9, 2008. pp 749-750.
(7) Edward C. Green et al. “A Framework of Sexual Partnerships: Risks and Implications for HIV Prevention in Africa.” Studies in Family Planning. March 2009, pp 63-70.
(8) “Pope Benedict’s alternate universe”. Seattle Times. March 19, 2009.
(9) Edward C. Green and Allison Herling Ruark. “AIDS and the Churches: Getting the Story Right”. First Things. April 2008.

Michael Cook, Mercatornet.com, maart 2009

(vertaling Eric Masseus)


Max Pam, de paus, het condoom en Afrika: een hoop misverstanden!

Max Pam, een gevierde Nederlandse televisiepersoonlijkheid, sprak in zijn column (1), bij Buitenhof onlangs de volgende tekst ui, te vinden op zijn website. Het leek mij interessant toch even na te gaan wat hij nu allemaal beweert en wat daar van waar is. Ik doe dat niet om hem aan te vallen of zo, maar toch wel om hem te wijzen op een overmaat van klink-klare onzin die hij naar buiten brengt, wat het in NPS-, VARA- en VPRO-kringen goed doet, maar daarom nog niet waar is. Ik stel u voor eens van mijn reactie kennis te nemen. Niemand hoeft mij niet te geloven, ik ben al blij als hij kennis neemt van mijn opmerkingen. Ik reageer in zijn tekst.

Pam: Sinds paus Benedictus XVI aan de macht is, …

Benedictus is niet zozeer ‘aan de macht’ maar gekozen volgens de gebruikelijke procedures in de katholieke kerk en heeft de taak aanvaard (2), hoewel hij hoopte andere dingen te kunnen gaan doen, de laatste fase van zijn leven. Zij macht is beperkt, want afhankelijk van de instemming van vrije gelovigen en wereldburgers die al dan net naar hem luisteren. Maar goed, dit is een detail.

Pam: … jagen heel wat zijn onfeilbaarheden ons – eenvoudige stervelingen – de stuipen op het lijf.

De ‘onfeilbaarheid’ van de paus geldt slechts in zeer uitzonderlijke uitspraken. In de geschiedenis, sinds dat het ‘dogma’ van de onfeilbaarheid is geformuleerd, zijn er pas twee ‘onfeilbare’ uitspraken door een paus gedaan (3). Deze paus en zijn voorgangers in de 20-ste eeuw hebben geen een onfeilbare uitspraak gedaan.

Pam: Zo maakte de paus, bijgestaan door de federatie van katholieke artsen, bekend dat het gebruik van de anticonceptiepil moreel verwerpelijk is.

Dat standpunt was al lang bekend en is uitgebreid toegelicht in vele documenten, te beginnen bij de encycliek (ook geen onfeilbare uitspraak) Humane vitae (4) van wijlen paus Paulus VI in de jaren zestig. Benedictus en de katholieke artsen hebben dus hoogstens een bekend standpunt herbevestigd.

Pam: Via de pil komen namelijk hormonen in het milieu.

Het is niet zo dat de pil moreel verwerpelijk zou zijn ‘omdat er zo hormonen in het milieu komen’. De morele verwerpelijkheid van de pil heeft te maken met het feit dat de geslachtsgemeenschap een levenverwekkende functie heeft in de natuurlijke orde en niet alleen maar een feestje is voor de partners. Het slikken van een pil die dat leven verwekken moet voorkomen is daardoor een tegennatuurlijke en tegen het leven gerichte daad, die de seksualiteit van haar doel berooft, en zo een daad tegen God als schepper is en in die zin een zonde.. De pil kan bovendien abortief zijn, zodat pril menselijk leven in de kiem gedood wordt, wat strikt genomen als moord op een menselijk wezen, hoe klein ook, is op te vatten.

De kwestie van de hormonen in het afvalwater is een recente vaststelling die is gedaan en waar het Vaticaan op heeft gereageerd: als de mensheid veelvuldig de pil gebruikt als anticonceptiemiddel, blijkt dat nog een tot dusver onbekend negatief bijeffect te hebben: verhoogde hormoonspiegels in het drinkwater met mogelijk negatieve gevolgen voor de volksgezondheid (5).

Pam: Dat is waar, maar als je zoiets wilt voorkomen, zou je de mensheid moeten verbieden naar de wc te gaan of zich anderszins te ontlasten.

Nee hoor, het enige wat nodig is, is minder (of geen) pilgebruik, net als dat overtollig gebruik van medicijnen ook gevolgen kan hebben voor het milieu, of onverstandig gebruik in de voeding of in het dagelijkse leven van voor het milieu en voor de volksgezondheid schadelijke middelen.

Pam: Na deze waarschuwing verklaarde Benedictus dat de mensheid gered moet worden van de homoseksualiteit, wat betekende dat het de taak van de kerk is de homoseksueel – en ik citeer – ìte beschermen tegen zelfdestructieî.

Inderdaad ziet de kerk de homoseksualiteit als negatief, niet goed voor de mens, individueel en maatschappelijk. De Kerk ziet geen mogelijkheid de homoseksualiteit anders te zien dan ‘ongordend’, een leefwijze die niet past in het plan van God met de schepping en de mens. In dat plan van God past ook de menselijke vrijheid, zodat we het toch kunnen doen, maar dat maakt het niet tot een ‘gezonde’ of ‘goede’ zaak. De seksualiteit is niet lost te zien, ook biologisch niet, van de voortplanting van de mens en de homoseksualiteit heeft dus op z’n minst het gevolg dat er geen nakomelingen zijn. Maar er zijn ook vele aanwijzingen in de menswetenschappen dat de homoseksualiteit psychologisch een negatieve ontwikkeling heeft op de ontplooiing van de menselijke persoon. Ook maatschappelijk heeft de homoseksualiteit een destabiliserend effect op het man- en vrouwzijn in de samenleving: veel onzekerheid tot gevolg bij de direct betrokkenen en familiale omgeving de sociale omgeving en de kinderen in het geval van homoadoptie. Wie weet nog wat mannelijk is en wat vrouwelijk is en hoe je je manzijn en vrouwzijn goed kan beleven, individueel, als partners en in de samenleving? (6)

Pam: Nauwelijks van deze schrik bekomen, kwam het nieuws dat de paus vier bisschoppen weer in genade had aangenomen, onder wie Richard Williamsen, de monseigneur die altijd had beweerd dat het getal van zes miljoen vergaste Joden schromelijk overdreven is.

De vier bisschoppen zijn niet ‘in genade aangenomen’. Ze zijn tegen de wil van het Vaticaan, de toenmalige paus Johannes Paulus II, gewijd, wat geleid heeft tot een kerkbreuk met deze groep traditionalisten, die zich op tal van punten tegen te Kerk opgesteld hebben. Om de dialoog met deze groep te heropenen heeft Benedictus XVI als een gebaar van goede wil de van de excommunicatie strafmaatregel die zijn voorganger had opgelegd op willen heffen, maar ze zijn niet ‘in genade aangenomen, noch gerehabiliteerd (zoals veel media stelden), en hebben niet het recht om ook maar ÈÈn handeling namens de katholieke kerk te verrichten. Dat één van de vier negationist bleek te zijn is iets waar het Vaticaan bijzonder mee in z’n maag zat: de paus heeft in een brief aan alle bisschoppen van de wereldkerk, gepubliceerd dus voor iedereen toegankelijk, toegegeven dat het Vaticaan steken heeft laten vallen in de timing van deze maatregel en zich te weinig geÔnformeerd heeft over de privé-opvattingen van één van die vier bisschoppen.

Pam: Ondertussen probeerde het Vaticaan nog een mouw te passen aan de zaligverklaring van paus Pius XII, ook wel ‘der Stellvertreter’ genoemd, die in de Tweede Wereld Oorlog geen hand naar de Joden heeft uitgestoken.

Het is volgens de Joodse wereldgemeenschap zo dat die paus buitengewoon veel voor de joden heeft gedaan (7). Bovendien heeft hij in een encycliek, in het Duits, bij de opkomst van het Nazisme sterk gewaarschuwd tegen deze politieke ontwikkelingen, zijn ‘brandende zorgen’ daarover uitgedrukt aan de wereldgemeenschap.

En dan de reis van Benedictus XVI naar Afrika, waar de paus beweerde dat condooms eerder de verspreiding van Aids bevorderen dan tegengaan. Die opvatting leverde de paus een schrobbering op van het wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. Volgens het blad – zie onderaan – is het feitelijk onwaar dat het condoom de verspreiding van Aids verergert en gedraagt de paus zich met zijn uitspraken uiterst onverantwoordelijk.

Naast de Lancet staan wetenschappelijke bijdragen van gerenommeerde bronnen die de paus gelijk geven. De Lancet staat in feite alleen in die bewering. Feit is dat in landen waar men gekozen heeft voor propaganda voor trouw in de relatie, onthouding als het nodig is, en niet voor het condoom, de Aids-epidemie het sterkst wordt teruggedrongen. Bovendien: hoe kan een condoom, dat volgens alle biologieboekjes op middelbare scholen maar beperkte veiligheid biedt tegen ongewenste zwangerschap, wel opens honderd procent veilig zijn tegen Hiv-besmetting?

Pam: Het pleiten tegen het gebruik van condooms moet je vergelijken met de aanbeveling om de verkeersborden af te schaffen, omdat er ondanks die borden toch geregeld ongelukken gebeuren.

De vergelijking is leuk, maar gaat mank, omdat vereersborden geen fysieke bescherming bieden tegen aanrijdingen. Het zijn signalen, meer niet, en men is vrij om zich er aan te houden, op voorwaarde dat men niet zeurt als men dan brokken maakt Èn dat men bereid is de bekeuring te betalen als je aangehouden wordt. Als je de vergelijking toch zou willen doorvoeren, dan moet je zeggen: als je de waarschuwingen tegen Aids-besmetting in de wind slaat, dan kan het zijn dat je het krijgt. De praktijk in Afrika leert dat waarschuwingen tegen wisselende seksuele contacten zonder veel zelfbeheersing beter werken tegen Hiv-besmetting dan condoomverspreiding welke die waarschuwing juist camoufleert: ‘Doe maar raak, dat rubbertje zal je wel beschermen’. Dat werkt wisselende seksuele contacten in de hand en, vanwege de betrekkelijk onbetrouwbare werking van het condoom, dus mogelijk ook de verspreiding van het virus. In elk geval blijkt het de epidemie niet te verminderen, volgens vele bronnen en onderzoeken. Daar heeft de paus voor willen waarschuwen in zijn antwoord op een vraag van een journalist.

Pam: Het is onduidelijkî, aldus The Lancet, ìof de paus uit onwetendheid deze fout heeft gemaakt of dat hij bewust de wetenschap heeft gemanipuleerd om de katholieke doctrine te ondersteunen. Het blad vindt dat Zijne Heiligheid zijn excuses moet aanbieden.

Het blad zou om zich heen moeten kijken en vaststellen date er veel respectabele wetenschappers zijn die een andere mening hebben op grond van onderzoek. (9)

Pam: Zoals de paus de plaatsvervanger is van God op aarde, zo is de plaatsvervanger van de paus in Nederland: aartsbisschop Wim Eijk. Onlangs verdedigde Eijk in de Volkrant de pauselijke opvattingen inzake het condoom. Zo noemde hij het monogame huwelijk – en ik citeer – ‘de beste springplank die we kinderen voor hun leven kunnen bieden’. Voor veel vrouwen is die springplank nooit veel anders geweest dan een strijkplank, maar dit terzijde.

In dat geval zouden dat volgens de katholieke kerk geen beste huwelijken zijn. De kerk heeft een hoger ideaal dan dat bij het huwelijk. Maar dit ook terzijde.

Pam: Waar het om gaat, is de opvatting van Eijk dat het condoom – en ik citeer – ‘nu eenmaal weinig bijdraagt aan de seksuele feestvreugde’. Hoe weet Zijne Hoogwaardige Excellentie, de aartsbisschop, dat eigenlijk?

Op dit ene punt geef ik u een beetje gelijk (eindelijk): misschien had de aartsbisschop dit maar beter niet gezegd, als celibatair. Maar als gehuwde man kan ik u zeggen dat ik het toch wel met hem eens ben. Ik heb er nooit iets aan gevonden om een rubbertje om te moeten doen bij de geslachtsgemeenschap. En ik heb dat gedaan, voordat ik een gelovig katholiek christen was. Dus ik kan uit ervaring spreken, heb ‘vergelijkende studies’ gedaan in de praktijk. Puur natuur, om het zo te zeggen daar gaat niets boven. Dat geklungel met zo’n ding: het enige voordeel is dat ik toch seks kan hebben zonder mijn vrouw te bevruchten en dus de last van een zwangerschap, waar seks uiteindelijk toch voor bedoeld is, er niet bij hoef te nemen. Dus wel de baten, maar niet de lasten! Dat is op het eerste gezicht prettig. Totdat ik er achter kom dat het gescheurd is: dan moet mijn vrouw opens een–zwaar hormoonpreparaat slikken en ik, de man, ga vrijuit. Is vrouw zijn een ziekte? Of misschien merk ik wel niet dat er toch wat van mijn zaadcellen naar binnen geglipt zijn bij mijn vrouw en dat ze toch zwanger blijkt te zijn, na een pa ar weken. Gaan we dan die menselijke vrucht om zeep helpen? Of tot ik merk dat ik mijn vrouw als seksobject heb gebruikt, en zij ontdekt dat zij zich zo heeft laten gebruiken. Wat onze relatie onder druk zet.

Pam: Daarom wil ik Wim Eijk, toch een celibatair man, graag enige seksuele voorlichting geven.

Daar zal hij op zitten te wachten!

Pam: Het is misschien niet altijd ideaal, …

Ah, dus u geeft het toe!

Pam: … maar vaak dragen condooms wel degelijk bij aan de vreugde. Er bestaan zelfs condooms, die de genotsplekjes extra stimuleren. Ik heb er een bij me. Deze condooms kunnen de algehele feestvreugde verhogen, zelfs binnen een monogame huwelijk. Ik weet dat, monseigneur, uit eigen ervaring.

Natuurlijk kan je het condoom van genotsplekjes voorzien, maar normaal gezien is dat niet nodig om de ‘daad’ tot een feest te maken. Daar heeft de Schepper zo al voor gezorgd. En ook al verhogen die genotsplekjes de vreugde op een bepaald moment, op een bepaalde plaats, op een bepaalde manier, het blijft geklungel, zo’n ding.

Pam: Deze maand heeft de Mensenrechten Commissie van de Verenigde Naties een resolutie aangenomen waarin staten wordt opgeroepen religiekritiek strafbaar te stellen. Vooral landen, die geen vrijheid van meningsuiting kennen, stemden voor. Dat kan ons evenwel niet beletten het handelen van de paus als immoreel te verwerpen.

Ik denk niet dat de katholieke kerk voor zo’n motie zou zijn. De vrijheid van de mens staat centraal in haar geloofsopvattingen. U moet niet alle geloven op één hoop vegen en ons, de katholieken verwarren met fundamentalistische islamieten.
Pam: Het is jammer dat de hel niet bestaat, want anders was er voor Zijn Heiligheid zeker voor plaatsje vrij zijn geweest, naast Lucifer in dat gruwelijke meer van ijs.

De vraag is of u daar zicht op hebt: of de hel bestaat en of daar voor deze paus en plaatsje zou zijn. Ik denk het niet. Om dat te weten zou u zich namelijk moeten informeren, wat niet uw sterkste punt blijkt te zijn, en daarvoor zou u bij religieuze instellingen als de katholieke kerk moeten zijn, want die zijn de enige instanties die daar studie naar gedaan hebben en iets gegronds over kunnen zeggen. Ik heb dat wel gedaan en ben tot de conclusie gekomen dat de hel bestaat en ik kan u verzekeren dat deze paus niet hoog genoteerd staat op de lijst van mensen die hoogstwaarschijnlijk naar de hel gaan. Zo die lijst al bestaat, dat is niet het geval (12). Maar ik zie u die stap naar zo’n religieuze instelling nog niet maken, op uw column afgaand. Hoe kunt u dan weten dat de hel niet bestaat? Waar baseert u zich op?

Pam: En nu naar huis.

Prima, maar overweeg ook eens naar de kerk te gaan om u juist te maten informeren over wat zij zegt. Uw tekst getuigt van een niet gering gebrek aan kennis van zaken.

Maar: ‘sans rancune’, wat mij betreft.

Vincent Kemme

bioloog, docent, publicist

Noten:
1. Column van Max Pam

2. Benedictus XVI net na zijn pauskeuze

3. Wikipedia over de onfeilbaarheid der pausen

4. De tekst van ‘Humane vitae’

5. Bericht over de pil en milieuverontreiniging op Biofides

6. Een boekbespreking van Prof. van de Aerdweg over homosekualiteit

7. De brief van de paus over de affaire Williamson

8. Katholiek Nieuwsblad over Joodse erkenning voor Pius XII (een voorbeeld)

9. Feiten over Aids in Afrika

10. Zie boven

11. Katholieke Katechimus over het bestaan van de hel. (Ja, dus, maar lees ook wat de kerk daaronder verstaat)

12. Katholieke Katechismus oer wie er voorbestemd zijn om naar de hel te gaan. (Niemand, dus)

’De pil milieuverontreinigend en oorzaak mannelijke onvruchtbaarheid’

pilstripVATICAANSTAD (RKnieuws.net) – De contraceptiepil “heeft verwoestende effecten op het leefmilieu en is gedeeltelijk verantwoordelijk voor de ’onvruchtbaarheid’ bij de man”. Dat schrijft de Osservatore Romano, de krant van het Vaticaan, zaterdag.

De pil “heeft sinds jaren verwoestende effecten op het leefmilieu door tonnen hormonen in de natuur te doen belanden via de urine van de vrouwen die ze nemen’, beweert de auteur van het artikel, Pedro José Maria Simon Castelvi, voorzitter van de internationale federatie van de verenigingen van katholieke artsen.

“Wij beschikken over voldoende gegevens om te stellen dat een niet onbelangrijke oorzaak van de mannelijke onvruchtbaarheid – die zich uit door een constante daling van de spermatozoïden bij de man – in het westen de vervuiling van het leefmilieu is’, voegt hij eraaan toe, zonder echter meer uitleg te geven.

Reacties

De stelling van dokter Castelvi heeft meteen reacties uitgelokt. Gianbenedetto Melis, vice-voorzitter van een vereniging voor de verdediging en het onderzoek over contraceptie, voert aan dat de hormonen in orale contraceptiva, eens gemetaboliseerd, geen karakteristieke effecten van vrouwelijke hormonen meer hebben. Flavio Franconi, de verantwoordelijke van de Italiaanse vereniging voor farmacologie, onderstreept dat de hormonen in de pil zoals de oestrogenen “overal aanwezig zijn.. in de plastiek, in de ontsmettingsmiddelen en in het vlees dat we eten”.